Feeds:
Berichten
Reacties

Na vele geruchten over een eventuele split van de band lieten de jongens van Bloc Party een tijdje geleden weten dat deze allemaal onwaar zijn en dat ze samen in de studio zaten om een nieuwe plaat op te nemen.

Bloc Party

Vandaag is het dan ook zo ver en lossen ze meer gegevens hierover.
De vierde plaat van de groep zal ‘Four’ heten en wordt uitgebracht op 20 augustus 2012. Hetzelfde weekend staat de groep ook op Lowlands in Nederland.

De man verantwoordelijk voor de productie is Alex Newport die eerder oa samenwerkte met Death Cab For Cutie en At The Drive-In. De volledige plaat werd opgenomen in New York.

Hieronder kan je ook al een trailer bekijken van de nieuwe plaat met verschillende geluidsfragmenten!
Een lijst van nieuwe optredens werd ook al vrijgegeven.

Iets om naar uit te kijken dus!

Mijn 10e keer, een jubileumeditie dus voor mij.
Een overzicht van mijn planning voor deze 4 dagen kan je vanaf nu elke week verwachten.

Deze planning is volledig op mijn smaak gebaseerd en is geen richtlijn voor anderen. Al ben je natuurlijk altijd vrij om er inspiratie uit te halen of tips te geven!

Bombay Bicycle Club – The Barn (15:45-16:45) 

 

Bombay Bicycle Club

 

Een gevestigde naam in thuisland Engeland, maar misschien voor velen nog onbekend in België is deze groep uit Londen. Onterecht, al zeker wanneer je hun debuutplaat ‘I Had The Blues But I Shook Them Loose’ er even bijneemt. Frontman en zanger Jack Steadman heeft een stem die je niet snel vergeet en ook hun indierock blijft nog dagen in je hoofd hangen.

Na hun debuutplaat brachten ze ook nog het rustigere ‘Flaws’ uit waar de band duidelijk een andere richting koos. Een richting die niet door alle critici gesmaakt werd, maar die gecounterd werd door hun laatste plaat ‘A Different Kind Of Fix’. Daar koos de groep opnieuw voor een gezonde mix van hun beide voorgangers.

Live lijkt de groep nog te vaak onderhevig aan ‘ups and downs’ getuige hun concert afgelopen weekend op Pinkpop, maar voor wie op zoek is naar leuke indierock kan ik enkel en aleen zeggen: hop naar dat nieuwe derde podium!

 

Even vooraf beluisteren? ‘Always Like This’, ‘Dust On The Ground’, ‘Shuffle’

 

The Maccabees – The Barn (17:45-18:45)

 

The Maccabees

 

Een soortgelijk verhaal bij The Maccabees. Na 2 albums die in ons land eerder onopgemerkt voorbij kwamen voor het grotendeel van het publiek lijkt daar de voorbije maanden verandering in te komen met hun laatste plaat ‘Given To The Wild’.
Zelf volg ik de groep al van in de beginjaren en wisten ze mij met hun “springerige” indierock altijd te bekoren. Eerder dit jaar zag ik ze dan ook voor het eerst aan het werk in de Botanique (lees dat verslag gerust nog eens na op deze blog) en daar wisten ze mij heel erg hard te overtuigen om ook tijdens Werchter 2012 even langs te gaan in “The Barn”.

Dikke aanrader!

 

Even vooraf beluisteren? ‘First Love’, ‘Love You Better’, ‘Feel To Follow’

 

Elbow – Main Stage (21:05-22:20)

Elbow

 

Van veel mensen krijgt de organisatie van Werchter de kritiek altijd dezelfde bands te programmeren. Grotendeels akkoord, maar in het geval van Elbow maak ik graag een uitzondering.

Na twee uitverkochte, en achteraf ook op een live-album uitgebrachte, concerten in ons land eind vorig jaar komt de groep voor de 3e keer naar Werchter afgezakt. (verslag daarvan hier te lezen)
De vorige keren wisten ze telkens te overtuigen, al zal nu moeten blijken hoe ze deze maal hun publiek zullen meeslepen, al kan de latere programmatie op het hoofdpodium deze keer wel in hun voordeel spelen.

De groep wist pas na de release van hun vierde album ‘The Seldom Seen Kid’ en de bijhorende Mercury Prize het grote publiek te bereiken en is een nieuwe ster aan het firmament van muziekstad Manchester.
Elbow is een zekerheid, aan groep die met hun meeslepende arrangementen en de sympathie van zanger en frontman Guy Garvey opnieuw veel zieltjes voor zich kan winnen.

 

Even vooraf beluisteren? ‘One Day Like This’, ‘Grounds For Divorce’, ‘The Birds’

 

The Cure – Main Stage (23:00-00:30)

The Cure

 

Er zijn van die groepen die bij iedereen in het collectief geheugen zitten. Dat geldt zeker en vast ook voor de groep rond zanger en bezieler Robert Smith die sinds begin de jaren 80 als de band The Cure doorheen de hitparades danst.

Een catalogus van meer dan 300 nummers daar zullen ze op de eerste dag van Werchter kunnen uit putten. Afgaand op het concert die de groep het voorbije weekend ook al gaf op Pinkpop mogen we ons aan een sterke ‘best of’ set verwachten en zit het muzikaal nog altijd heel erg goed.

Verwacht op de eerste rijen de gebruikelijke new-wavers die al dansend de nacht in zullen gaan.

 

Even vooraf beluisteren? ‘Boys Don’t Cry’, ‘The Lovecats’, ‘Friday I’m In Love’

Op 25 juni brengt Kasabian zijn eerste Live-DVD uit.
De DVD krijgt de titel ‘Live At The O2′ en brengt de registratie van het concert dat de groep gaf op 15 december vorig jaar in Londen.

Kasabian – Live At The O2

Er zal ook een ‘special edition’ beschikbaar zijn met een extra CD waarop de beste momenten ook nog eens apart te beluisteren zijn. Naast alle klassiekers brengen ze uiteraard ook veel nieuw werk uit hun laatste plaat ‘Velociraptor’ en staat er op alle versies ook een documentaire met als titel ‘I Hear Voices’, die werd opgenomen tijdens de desbetreffende tour.

Kasabian speelt deze zomer op Rock Werchter en zal daar ongetwijfeld opnieuw laten zien dat zij één van de betere Britse live bands van het moment zijn.

Een voorsmaakje van de DVD kan je hieronder al even bekijken:

Sinds deze ochtend staat er op de officiële website van Noel Gallagher (http://www.noelgallagher.com) de aankondiging dat hij op 9 oktober een concert zal geven in L’Aeronef in Rijsel.

Noel Gallagher’s High Flying Birds

Het staat nog niet vermeld op de site van deze toffe zaal, die voor mensen uit België echt niet ver is en de moeite loont om de verplaatsing te maken, maar verwacht wordt dat dit snel zal gebeuren.

Voorlopig zijn er nog geen verwijzingen naar nieuwe Belgische concerten.
Al brengt hij natuurlijk binnenkort een bezoekje aan Rock Werchter op zondag 1 juli 2012.

De ticketverkoop start op 1 juni om 10u00. Meer info kan je hier terugvinden.

Eindelijk moeten veel mensen gedacht hebben toen The Vaccines gisteren tijdens de radioshow van Zane Low er hun nieuwe single voorstelden en meer details vrijgaven over de opvolger van ‘What did you expect from The Vaccines’.

Single ‘No Hope’ laat ons een andere Vaccines horen, een Vaccines waarbij zanger Justin Young precies wat meer haar op zijn tanden gekregen heeft. Een Vaccines song ook van iets meer dan 4 minuten dat vonden we op hun debuutplaat niet terug.

De release van hun nieuwe plaat ligt vast op 3 september 2012 en er is zelfs al een titel. Het album zal de naam ‘The Vaccines come of age’ krijgen en werd voor een groot stuk ook opgenomen in de Brusselse ICP studio’s.

The Strokes, Arctic Monkeys en zelfs Bob Dylan (luister vooral eens naar de ‘someone else’ rond 20sec) passeren hier allemaal de revue bij het opzetten van het nummer.
Luister hieronder gerust mee en geniet: topsingle en veelbelovend !

 

Jack White, de frontman van The White Stripes, The Dead Weather en The Raconteurs. Nooit gedacht dat hij op deze blog een plaats zou krijgen.

Na de lovende kritieken heb ik de plaat vorige week toch aangekocht. Waarom vorige week pas? Wel, zijn vroegere werk kon mij tot hiertoe nooit echt volledig bekoren aangezien mijn muzikale horizonten meestal niet verder reiken dan de Britse eilandengroep, maar ik moet stilletjes toegeven: deze plaat rockt en swingt alle kanten uit!

De single ‘Love Interruption’ was me nooit echt opgevallen op de radio en was al zeker niet blijven hangen. Het is pas vanaf zijn 2e single ‘Sixteen Saltines’ dat Jack White mijn aandacht kon grijpen.

 

Jack White – Blunderbuss

 

Bij de eerste luisterbeurt van de plaat was ik onmiddellijk verkocht. De variatie op het album is groot en Jack White slaagt er in om elk nummer op zich te laten spreken met bijwijlen wel bittere teksten maar tegelijkertijd ook heel erg goed gemaakte nummers.

Vooral de knipogen die hij trekt naar de hipsters van deze tijd maken van ‘Hip Boor Boy’ een favoriet op deze plaat en bezorgen me telkens opnieuw het gevoel naar een nieuwe single van The Beatles te luisteren.
Ook een cover (maar dan een hele goeie) mocht op dit album niet ontbreken en White zijn hedendaagse versie van ‘I’m Shaking’ bewijst dat rock ‘n’ roll nog lang niet dood is.

Dit album heeft het echt allemaal. Van rustiger nummers zoals titeltrack ‘Blunderbuss’ over ‘Take Me With You When You Go’, White toont dat hij al de genres beheerst. Hij speelt met country, rock en blues alsof het allemaal niets is.

Wie dacht dat hij met zijn eerste solo-werk snel snel even een afdruk zou maken van zijn vorige 10 platen die hij met zijn verschillende groepen al uitbracht, wel die heeft het volledig mis.
Hij levert met ‘Blunderbuss’ een album af dat werkelijk alles heeft en dat nu al op verschillende shortlists zal staan voor album van het jaar.

Ik heb mezelf ook een velletje papier genomen en zijn naam al genoteerd.

 

Score: 4,5/5
Luistertips: Sixteen Saltines, Blunderbuss, I’m Shaking, Hip Poor Boy, Take Me With You When You Go 

 

Naar een optreden gaan van Peter Doherty is altijd een beetje afwachten wat de avond brengen zal. Vanavond was dat in de Vooruit in Gent absoluut niet anders.

Zijn reputatie heeft hij na vele afzeggingen absoluut niet mee en even zag het er naar uit dat het ook vanavond zo zou aflopen. Met een half uur vertraging kwam de heer Doherty op het podium en waarschijnlijk had iemand hem gezegd dat we momenteel niet echt typische lentetemperaturen beleven want warm ingeduffeld met een jas en sjaal zette hij de eerste noten in van ‘Last of the English roses’. De eerste single van zijn soloplaat uit 2009.

 

Peter Doherty (Vooruit 10/04/2012)

 

De grote concertzaal van de Vooruit was goed gevuld voor dit optreden op het verjaardagsfeestje van Democrazy en de verwondering sloeg toe wanneer Doherty na een viertal nummers alweer het podium verliet en afscheid nam van iedereen.
Komt hij nog terug was het gevoel dat op dat moment overheerste want veel had hij zeker en vast nog niet laten horen?

Zichtbaar aangedaan van bepaalde geestverruimende middelen (we laten hierbij even in het midden over welke middelen het hier gaat) kwam hij dan toch terug, waarop een nogal warrige, maar bij momenten ook grappige situatie ontstond op de eerste rijen. Verschillende mensen riepen hem zaken toe waarop hij ook telkens inging en de verschillende cadeautjes telkens vergezelde van een soms onverstaanbaar ‘gebrabbel’.

Het repertoire waaruit Doherty kan putten om een concert op te bouwen is natuurlijk indrukwekkend. De nummers die hij samen met kompaan Carl Barat schreef tijdens zijn periode met The Libertines alsook de nummers met zijn laatste groep Babyshambles zijn echte ‘anthems’. Van die typische songs waarmee je een ganse zaal op je hand krijgt en er zich bij de fans bijna uitzinnige taferelen voordoen.
Eerder werd er op deze blog ook al een post gemaakt over zijn volledige carrière. Die kan je hier nalezen.

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Alleen jammer dat hij deze pittige momenten bij wijlen afwisselt met echte zielige passages in zijn setlist. Nummers waarvan hij de tekst of de melodie maar half meer kent en niet verder geraakt dan (opnieuw) wat onverstaanbaar gebrabbel.

Saai kan je een optreden van Peter Doherty nooit noemen, want er gebeurt altijd wel iets. Het is alleen jammer dat iemand met zijn talent ook zo enorm labiel is dat hij niet altijd fysiek in staat is om de geniale nummers van op zijn platen ook live naar voor te brengen.

Wie nog nooit naar één van zijn optredens geweest is, moet dat beslist eens doen. Al was het maar voor dat ene nummer waarmee iedereen altijd en overal uit de bol gaat: Fuck Forever.

Lees de review en ander indie-rock en indie-pop nieuws zeker ook op Indiestyle

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 414 other followers